เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 57 ข้าคาดเดาการคาดเดาของเจ้าไว้แล้ว
เมื่อฟางเหิงในร่างมารนอกรีตได้ยินลู่เฉินด่าทอว่าตัวเองเป็นมารนอกรีต
สีหน้าของมันก็บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวทันที
เดี๋ยวสิ แกเป็นแค่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับฝึกปราณกิ๊กก๊อกแท้ๆ ไปเอาความกล้ามาจากไหนถึงได้มาปากดีต่อหน้าข้าเนี่ย?
แล้วมารนอกรีตมันผิดตรงไหน การมีชีวิตรอดต่างหากถึงจะมีอนาคต ถ้าตายไปก็ไม่เหลืออะไรแล้ว!
ถึงแกจะเป็นฝ่ายธรรมะก็เถอะ แต่ถ้าแกตายไปแล้ว ฝ่ายธรรมะของแกมันจะมีประโยชน์อะไร!
เมื่อคิดได้ดังนั้น กระบี่สีเลือดในมือของฟางเหิงในร่างมารนอกรีตก็พุ่งเข้าใส่หน้าลู่เฉินด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าแลบทันที
แต่ทว่า แทบจะในเสี้ยววินาทีก่อนที่มันจะออกกระบี่ ลู่เฉินก็ได้คาดเดาการเคลื่อนไหวของมันไว้ล่วงหน้าแล้ว
ลู่เฉินเอี้ยวตัวหลบเล็กน้อย พร้อมกับตวัดกระบี่มังกรนิลในมือฟันสวนกลับไปที่จุดตายของฟางเหิงในร่างมารนอกรีตทันที เป็นการแลกชีวิตด้วยชีวิต