เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 55 นครลั่วเฉิงวิถีมนุษย์งดงามดั่งบุปผา แต่ไฉนตอนข้ามาถึงมิใช่ฤดูใบไม้ผลิ
ลั่วเฉิง วันที่ 9 ตุลาคม เวลาตีสอง หมู่บ้านซิ่งฝู
ในขณะที่ลู่เฉินกำลังมุ่งมั่นกับการเคลียร์ดันเจี้ยน และพยายามยกระดับวิชากระบี่ไร้รอยของตัวเองอยู่นั้น
เงาร่างแปลกหน้าสายหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นรอบๆ บริเวณหมู่บ้านที่เขาพักอาศัยอยู่อย่างเงียบเชียบ
คนผู้นั้นสวมเสื้อฮู้ดดึงหมวกคลุมหัว ยืนอยู่ใต้แสงไฟริมถนนสายหนึ่ง ทอดสายตามองเข้าไปยังตึกที่พักของลู่เฉินจากที่ไกลๆ พลางพึมพำกับตัวเองเสียงเบา “หมู่บ้านซิ่งฝู... ที่นี่แหละ ไม่ผิดแน่”
คนผู้นี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นจ้าวลู่ นักเรียนห้องวิถีมนุษย์จากโรงเรียนมัธยมปลายลั่วเฉิงหมายเลขสามนั่นเอง
จ้าวลู่เลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง ก่อนจะปีนข้ามรั้วหมู่บ้านเข้าไปด้านในอย่างง่ายดาย