เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
ตอนที่ 18 พังพอนวายุ อ่อนหัดสิ้นดี
ในฤดูร้อนที่ร้อนระอุ สภาพอากาศในภูเขาอู่เฉวียนที่คล้ายคลึงกับป่าดงดิบนั้นอบอ้าวเป็นอย่างมาก
ความชื้นที่หนาแน่นในอากาศบวกกับแสงแดดแผดเผาเหนือหัว ทำให้คนที่เข้ามาอยู่ที่นี่เพียงครู่เดียวก็ต้องเหงื่อชุ่มเสื้อผ้า รู้สึกอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง
ใต้ร่มไม้ ลู่เฉินกำลังเล่นเกมอย่างใจจดใจจ่อ สายตาของเขาไม่เคยละไปจากหน้าจอโทรศัพท์เลย ราวกับไม่สนใจสิ่งรอบข้างใดๆ ทั้งสิ้น
แต่ในตำแหน่งที่ห่างจากเขาออกไปประมาณสามสิบเมตร มีพังพอนสีดำตัวหนึ่งกำลังหมอบราบกับพื้น และค่อยๆ คืบคลานเข้าหาเขาอย่างเงียบเชียบ
พังพอนวายุ หนึ่งในเผ่าพันธุ์ปีศาจที่มีชื่อเสียงโด่งดังไม่กี่ชนิดในภูเขาอู่เฉวียน
รูปร่างหน้าตาของมันคล้ายคลึงกับมิงค์ มีลำตัวเรียวยาว
ประกอบกับหางที่คมกริบราวกับใบมีด และแขนขาทั้งสี่ที่เต็มไปด้วยพละกำลังอันมหาศาล
ในด้านของความเร็วในการพุ่งตัวของพังพอนวายุนั้น ยากที่จะมีสัตว์ประหลาดตัวไหนเทียบเคียงได้