ตอนที่ 13 ความโดดเดี่ยวพันปี ปิดฉากลงในที่สุด

ตอนที่ 13 ความโดดเดี่ยวพันปี ปิดฉากลงในที่สุด

“โฮก!”

ภายใต้เมฆฝนฟ้าคะนอง ร่างของลู่เฉินถูกห่อหุ้มด้วยพลังวิญญาณสีฟ้าใส จนก่อเกิดเป็นเงาร่างของมังกรวารีครึ่งโปร่งใสที่ดูดุดันน่าเกรงขาม

มังกรวารีตัวนั้นไม่เพียงแต่ดูมีชีวิตชีวาเท่านั้น แต่เกล็ดบนตัวยังส่องประกายสีทองระยิบระยับ ราวกับเป็นมังกรวารีตัวจริงที่เพิ่งผุดขึ้นมาจากท้องทะเลก็ไม่ปาน

ร่างจริงของลู่เฉินซ่อนอยู่ตรงส่วนหัวของมังกรวารี เขาชูกระบี่ขึ้นพร้อมกับนำพาอานุภาพแห่งมังกรวารี พุ่งเข้าใส่เมฆฝนฟ้าคะนองที่อยู่เหนือหัวตรงๆ

และแทบจะในจังหวะเดียวกับที่เงาร่างของมังกรวารีทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังสายฟ้าที่สะสมอยู่ในเมฆฝนก็ฟาดเปรี้ยงลงมาเช่นกัน

ตู้ม!

สายฟ้าอันเกรี้ยวกราดปะทะเข้ากับมังกรวารีสีฟ้าใสของลู่เฉิน แต่กลับถูกมังกรวารีพุ่งชนจนแตกสลายไปในพริบตา