กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 ไพ่ในมือข้าไม่ได้มีเพียงใบเดียว
ยงเฉิงอันทำหน้าเต็มไปด้วยการต่อต้าน เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบา “ข้าไม่อาบน้ำแล้ว เช็ดตัวก็พอ”
ฮ่องเต้ยงรู้ว่าเขาแค่อาย วัยหนุ่มสาวหน้ายิ่งบางเบา ฮ่องเต้ยงจึงไม่แซวให้แตก
ไม่อาบน้ำก็ดีแล้ว ตามร่างกายเขามีแผลถลอกหลายแห่ง ถ้าไม่ถูกน้ำคงหายเร็วกว่า
หลังให้คนยกอ่างน้ำอุ่นขึ้นมา ฮ่องเต้ยงก็ชุบผ้าฝ้ายให้เปียกแล้วยื่นให้ยงเฉิงอัน
สุดท้าย ฮ่องเต้ยงยังถามด้วยความไม่วางใจอีกประโยคหนึ่ง
“ทำเองได้หรือไม่”
“ข้าทำได้ เสด็จพ่อ พวกท่านออกไปเถิด” ยงเฉิงอันพยักหน้ารัวราวตำกระเทียม เขาบาดเจ็บที่ขาไม่ใช่ที่มือ