กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ถึงเวลาแล้ว
“รู้ว่าองค์ชายมีใจเมตตา ย่อมเสด็จออกจากวังมาทอดพระเนตร พวกข้าก็ต้องมาให้ความช่วยเหลือเล็กน้อยบ้าง” หลิ่วเจ้าหลินกล่าวพลางยิ้ม
“เช่นนั้นก็ดี พวกเจ้าสามคนก็ช่วยกันจัดการเรื่องราวแถบตะวันตกของเมืองนี้ด้วยเถิด”
อันที่จริงยงเฉิงอันก็มีเหตุผลส่วนตัวอยู่บ้าง การสอบวสันต์ใกล้เข้ามาแล้ว แต่ในเมืองหลวงกลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
อาจกลายเป็นข้อสอบเรียงความเชิงนโยบายในการสอบหน้าพระที่นั่งก็ได้ ให้เซี่ยชิ่งกับอีกสองคนได้ศึกษาไว้ ภายหลังเมื่อเขียนเรียงความเชิงนโยบายก็จะมีเนื้อหาสาระ
ยงเฉิงอันไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด สิ่งที่เขาคาดเดาได้ คนอื่นก็คาดเดาได้เช่นกัน จึงไม่ถือว่าเป็นความไม่ยุติธรรม
“ได้”
ทั้งสามคนไม่มีความเห็นคัดค้านใด ๆ ต่อเรื่องนี้