กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 องค์รัชทายาทกับฝ่าบาทต่างเป็นคนดีนะ
รถม้าเพิ่งมาถึงฝั่งตะวันตกของเมืองก็ไปต่อไม่ได้ พื้นดินเต็มไปด้วยบ้านเรือนที่ถล่มลง ไม่มีที่ให้วางเท้า
พอยงเฉิงอันลงจากรถม้าก็ขมวดคิ้ว หิมะหนักบนท้องฟ้ายังโปรยปรายลงมาไม่ขาด ราษฎรและเด็กที่บาดเจ็บล้วนนั่งอยู่กลางหิมะใต้ฟ้าเปิด ร้องครวญคราง บาดแผลตามร่างกายก็ไม่มีผู้ใดรักษา
ยงเฉิงอันรู้ว่าพวกเขาเหตุใดจึงไม่ไปหาหมอ บ้านเรือนของพวกเขาถูกทับถล่ม เงินทองก็ถูกทับอยู่ในนั้น จะเอาอะไรไปรักษากันเล่า
“องค์ชาย รีบเข้าไปในรถม้าเถิด หิมะหนักยิ่งนัก” อาเป่ากางร่มอยู่ข้างกายเขาและกล่าวเตือน
“คนของผู้ว่าการเมืองหลวงอยู่ที่ใด”