เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 เหตุการณ์ตกน้ำ
เมื่อได้ยินว่ายามนี้ยงเฉิงอันรักษาชีวิตไว้ได้แล้ว ฮ่องเต้ยงจึงค่อยมีแก่ใจไปสนใจเรื่องอื่น
“ฮองเฮาเล่า?” เขาขมวดคิ้วมองไปรอบหนึ่ง พลางหวนนึกดู ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาร่างของฮองเฮาตั้งแต่ต้นจนจบจริง ๆ
ชิวซวงสะอึกสะอื้นทูลตอบอีกครั้งว่า “ฮองเฮาทรงได้ยินข่าว ก็ทรงโศกเศร้าเสียพระทัยอย่างยิ่ง จนหมดสติไปเพคะ”
คาดว่าตอนนี้น่าจะยังไม่ฟื้น มิเช่นนั้นหากฮองเฮาทรงฟื้นแล้ว ย่อมต้องเสด็จมาเฝ้ายงเฉิงอันที่ตำหนักบูรพาเป็นแน่
ฮ่องเต้ยงมีสีหน้านิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตรัสถามด้วยความห่วงใยประโยคหนึ่งว่า “ทางฝั่งฮองเฮามีหมอหลวงอยู่หรือไม่?”
เรื่องนี้ชิวซวงรู้ นางรีบพยักหน้า “มีเพคะ มีเพคะ”
“ชั้นน้ำแข็งบนผิวน้ำในทะเลสาบหนาถึงเพียงนั้น องค์รัชทายาทตกน้ำไปได้อย่างไร?” ฮ่องเต้ยงตรัสถามอีก