กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 นกพิราบโศก
หลิ่วเจ้าหลินวางใจลงได้เสียที
เขาอดมองยงเฉิงอันไม่ได้ องค์รัชทายาทบางคราก็สุขุมจนทำให้ผู้คนมักมองข้ามชันษาไปสิ้น ความคิดรอบคอบ การกระทำรัดกุม มิเหมือนเด็กน้อยวัยสามขวบครึ่งแม้แต่น้อย
สิ่งที่เขาแสดงออกมาในบางครั้งให้ความรู้สึกขัดแย้งอย่างยิ่ง ประหนึ่งว่าเขารู้แจ้งไปเสียทุกสิ่งอย่างนั้น
ยงเฉิงอันสังเกตเห็นสายตาของเขา จึงเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้
ก้อนแป้งน้อยขาวผ่องเนียนนุ่มส่งยิ้มให้ตน คิ้วตาหยีโค้งเช่นนั้น ทำให้หลิ่วเจ้าหลินนึกไปถึงขนมเนื้อนุ่มชนิดหนึ่งที่ตนเคยกินโดยไม่รู้ตัว
พลอยทำให้เขาเกิดใจอยากล่วงเกินองค์รัชทายาทขึ้นมาเสียทุกที อยากจะบีบขยี้พวงแก้มดูสักครา ว่าจะนุ่มนิ่มถึงเพียงนั้นจริงหรือไม่