เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ล้วนเพราะอ่านตำรา
หนึ่งเค่อผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว
ในอึดใจก่อนที่ฮ่องเต้ยงจะเสด็จออกมา ยงเฉิงอันที่ได้รับสัญญาณเตือนจากหลิ่วเจ้าหลินก็ผุดลุกขึ้นยืนตัวตรงแน่ว
สีหน้าเคร่งขรึมสายตามองตรงไปข้างหน้า ราวกับว่าเขายืนตัวตรงแหน่วเช่นนี้มาโดยตลอด
ฮ่องเต้ยงค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามา แล้วจับจ้องมองเขาอยู่นาน
จนยงเฉิงอันเริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมา เสด็จพ่อคงมิใช่จับได้ว่าเขาแอบอู้งานกระมัง?
ไม่น่าใช่ ในช่วงหนึ่งเค่อนี้เสด็จพ่อมิได้เสด็จออกมาเลยสักนิด นางกำนัลและขันทีคนอื่นก็ไม่มีใครเข้าออก คงไม่มีใครไปฟ้องเป็นแน่
เมื่อทอดพระเนตรเห็นท่าทางตื่นตระหนกและร้อนตัวของยงเฉิงอัน มุมพระโอษฐ์ของฮ่องเต้ยงก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างอดมิได้
เจ้าเด็กน้อยคิดว่าเรามองไม่เห็นลูกไม้ของเขาหรือไร
แท้จริงแล้ว ทันทีที่ฮ่องเต้ยงก้าวพ้นประตูโถง ก็ทอดพระเนตรเห็นท่าทางผุดลุกขึ้นยืนตรงของเขาแล้ว