กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 ก็ให้เขาเป็นคนไม่รู้หนังสือไปเถอะ!
ฮ่องเต้ยงเสด็จมาข้างเตียงแล้วช้อนตัวยงเฉิงอันขึ้นมา ยื่นมือไปจิ้มปลายจมูกของเขา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเอ็นดูระคนตามใจ “เป็นเจ้าหมูน้อยขี้เซาจริง ๆ!”
ยงเฉิงอันซบอยู่ในอ้อมอกของฮ่องเต้ยงอย่างเกียจคร้าน ราวกับร่างกายไร้กระดูกก็มิปาน
เขาหาวขึ้นมาอีกหวอดหนึ่ง
หางตามีหยาดน้ำตาซึมออกมาเล็กน้อย
“หิวแล้ว~”
ยงเฉิงอันเอ่ยออกมาคำหนึ่ง แล้วมองฮ่องเต้ยงตาละห้อย
ฮ่องเต้ยงหัวเราะร่า แล้วสั่งให้คนยกไข่ตุ๋นที่อุ่นไว้ขึ้นมา
ยงเฉิงอันคลุมเสื้อตัวเล็ก นั่งอยู่บนตั่งพลางกินไข่ตุ๋นอย่างว่าง่าย
พอกินอิ่มแล้วเขาก็เช็ดปาก