เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 มอเตอร์ที่ร่ำไห้
มอเตอร์หมุนได้แล้ว แต่หมุนอย่าง “ยุ่งเหยิงวุ่นวาย”
ความจริงอันโหดร้ายนี้ ราวกับน้ำเย็นหนึ่งกะละมังที่สาดลงบนหัวของทุกคน
เสียงโห่ร้องยินดีที่ยังดังก้องอยู่ในห้องทดลองเมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงเสียงเพลงที่บิดเบี้ยวจากกลไกขับเทป บางครั้งแหลมสูง บางครั้งทุ้มต่ำ ฟังแล้วอึดอัดใจ
อู๋เทารีบตัดไฟ
โรเตอร์ถ้วยกลวงสีอำพันค่อย ๆ หยุดลง เทปก็ห้อยลงอย่างอ่อนระทวยอยู่ข้างแกนนำเทป
“ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้? โครงสร้างของมันไม่ได้เสถียรมากหรือ?” เฉินซือหัวคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
ขดลวดถูกบ่มให้ยึดแน่นดี เหล็กแม่เหล็กก็ติดตั้งไว้ไม่เอียง
เมื่อครู่ตอนทดลองหมุนแบบไม่มีโหลด ลูกปืนไม่มีเสียงผิดปกติ คอมมิวเตเตอร์ก็ไม่มีประกายไฟชัดเจน ตามหลักแล้วไม่ควรเกิดการแกว่งของความเร็วรอบรุนแรงขนาดนี้
“ตรงกันข้าม” เสิ่นซูอี๋หยิบโรเตอร์ถ้วยกลวงเล็ก ๆ ลูกนั้นขึ้นมา อธิบายว่า “ก็เพราะมันดีเกินไปนั่นแหละ”