กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ฉันสนับสนุนคุณเสมอ
ตอนกินข้าว เผยเหยียนชวนตักกับข้าวใส่ชามของเธอไม่หยุด
“กินเยอะ ๆ หน่อย”
“ฉันไม่หิว”
“เที่ยงวันนี้เธอไม่ได้กินข้าวให้ดีอีกแล้วใช่ไหมครับ”
เสิ่นซูอี๋ชะงักมือที่กำลังตักกับข้าว แล้วเงยตามองเขา “คุณรู้ได้อย่างไรคะ”
“เดาเอา”
“เดาได้แม่นขนาดนี้เลยหรือ”
“พอเธอเริ่มยุ่ง เธอก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น”
ตอนที่เขาพูดเช่นนี้ คิ้วของเขาขมวดขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงมีแววตำหนิอยู่บ้าง แต่ที่มากกว่านั้นคือความสงสารที่ไม่อาจซ่อนไว้ได้