กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 ฟ้าครึ้มก็ยังปั่นไฟได้คลั่งขนาดนี้?
ในห้องทดลองของโรงงาน 715 หลังจากความตื่นเต้นช่วงสั้น ๆ ผ่านไป เสิ่นซูอี๋ก็สงบสติอารมณ์ลงแล้ว
เธอมองแผ่นเซลล์แผ่นเล็ก ๆ บนโต๊ะ ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อยจนแทบมองไม่ออก
“ผู้อำนวยการโรงงานหวัง วิศวกรเซี่ย” เธอทอดตามองต่ำเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบ “ถึงอัตราการแปลงจะสูงถึง 12 เปอร์เซ็นต์แล้ว แต่นี่ยังห่างไกลจากที่ต้องการมาก”
เซี่ยหวยซานกับผู้อำนวยการโรงงานหวังต่างก็ชะงักงัน
แค่นี้ยังไม่พออีกหรือ?
ถ้าแค่นี้ยังไม่พอ แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่าพอ
เสิ่นซูอี๋ชี้ไปนอกหน้าต่าง
“วันนี้ฟ้าดี มีแสงแดดส่องตรงมันเลยปั่นไฟได้”
“แต่ที่ซีเหมินแห่งนี้ อากาศแปรปรวนง่าย พอถึงวันฟ้าครึ้มหรือวันฝนตก ไม่มีแสงส่องตรง มีแต่แสงกระเจิง มันจะทำอย่างไร”