กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 จดหมายจากเมืองหลวง
กลางฝ่ามือของเผยเหยียนชวนแห้งและอบอุ่น มีหนังด้านบาง ๆ ที่เกิดจากการกำปืนเป็นเวลานานหลายปี แต่กลับให้ความรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด
หัวใจของเสิ่นซูอี๋ราวกับถูกความอบอุ่นนี้แผ่คลุม ความรู้สึกเร่ร่อนไร้ที่พึ่งเหล่านั้นก็จางหายไปอย่างเงียบ ๆ ในชั่วขณะนี้
เธอเงยตามองเขา กรามของชายหนุ่มตึงแน่น แต่แววตากลับจดจ่อและอ่อนโยน
เขาอาจไม่เก่งคำพูด แต่การกระทำของเขาอธิบายทุกอย่างได้หมดแล้ว
ที่แห่งนี้คือบ้านของพวกเขา
บ่ายวันรุ่งขึ้น ก๊อกน้ำสาธารณะของเขตบ้านพักครอบครัวทหารมีน้ำไหลออกมาอย่างหาได้ยาก