เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 โหมดตื่นตระหนกแบบสายพ่อ
เช้าวันรุ่งขึ้น แตรปลุกที่อยู่ไกล ๆ เพิ่งจะเงียบลง เสิ่นซูอี๋ก็ถูกคนปลุกเบา ๆ
ภาคตะวันตกเฉียงเหนือในเดือนพฤษภาคม อุณหภูมิกลางวันกับกลางคืนต่างกันมาก กระดาษปิดหน้าต่างเพิ่งจะโปร่งแสงสีขาวอมน้ำเงินออกมาได้เพียงบาง ๆ ลมข้างนอกพัดผ่านยอดป็อปลาร์ ส่งเสียงกรอบแกรบเบา ๆ
“ซูอี๋ ตื่นได้แล้ว”
เสิ่นซูอี๋ลืมตาขึ้นอย่างมึน ๆ สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าหล่อเหลาของเผยเหยียนชวนที่ขยายใหญ่จนเกือบชิด
เขาแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ทั้งชุดทหารเรียบกริบ ผมสั้นจัดแต่งจนสะอาดหมดจด แม้แต่กระดุมคอเสื้อก็ติดไว้อย่างเรียบร้อยไม่ขาดตกบกพร่อง เพียงแต่ใต้ตาลอยจาง ๆ ด้วยสีเขียวคล้ำ มองแวบเดียวก็รู้ว่าคืนที่แล้วนอนไม่หลับ
“กี่โมงแล้ว?” เสิ่นซูอี๋ขยี้ตาอย่างขี้เกียจ “ฟ้ายังไม่สว่างเลย”