เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 ยามที่เธอเปล่งประกาย ก็อย่าลืมมองมาที่ฉันบ้าง
เสียงของผู้อำนวยการโรงงานหวังดังก้องอยู่ในโรงงานอันเงียบสงัด ราวกับคำพิพากษาครั้งสุดท้าย
สายตาทุกคู่กลับไปจับจ้องที่เซี่ยชิงเหออีกครั้ง
ในแววตาของเหล่าคนงาน ไม่หลงเหลือความเคารพและความอิจฉาริษยาอย่างแต่ก่อนอีกแล้ว เหลือเพียงความดูแคลนและสบประมาท
แพ้ทั้งฝีมือ ยังแพ้ทั้งศักดิ์ศรี
ธิดาผู้ภาคภูมิแห่งสวรรค์ที่ปกติยืนอยู่สูงเหนือผู้คนผู้นี้ ตอนนี้ดูยับเยินราวกับไก่ที่แพ้ศึก
ร่างของเซี่ยชิงเหอโซเซ แทบจะทรงตัวไม่อยู่
เธออยากโต้กลับ อยากวิ่งหนี อยากหาช่องดินมุดเข้าไป
แต่เธอทำไม่ได้
เครื่องจักรที่เดินเครื่องอย่างราบเรียบเครื่องนั้น แบบแปลนที่สะกดทุกสายตาแผ่นนั้น และสายตาของคนรอบข้างทั้งมวล ราวกับตาข่ายใยที่มองไม่เห็น ฉุดเธอไว้แน่นอยู่กับที่ ขยับเขยื้อนไม่ได้