กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ซูอี๋ กลับเมืองหลวงเถอะ
“นี่ เธอ”
เผยเหยียนชวนหยิบตะเกียบสะอาดคู่ใหม่ขึ้นมา คีบเส้นบะหมี่ขึ้นมาเล็กน้อย ยกไปเป่าให้เย็นที่ริมฝีปาก แล้วจึงยื่นไปจ่อที่ปากของเธอ
“อ้าปากสิ”
ใบหน้าของเสิ่นซูอี๋ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
“ฉันกินเองช้า ๆ ก็ได้ค่ะ”
“กินช้า ๆ อย่างนั้นหรือ?” เผยเหยียนชวนชำเลืองมองบะหมี่ชามที่เธอพยายามอยู่ตั้งนานแต่ยังไม่ถูกแตะต้องสักคำ “กว่าจะได้กินเข้าปาก เส้นก็พองจนเละหมดแล้ว”
“ฉันใช้มือขวาก็ได้ค่ะ...”
“หมอเพิ่งพูดไปเมื่อกี้ เธอหันหลังก็ลืมแล้วหรือ?” เขาคลิกลิ้นหนึ่งครั้ง สีหน้าหงุดหงิด “แผลห้ามขยับไปมา”
เสิ่นซูอี๋ถูกต้อนจนพูดไม่ออก