กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 94 ความในใจเล็ก ๆ ของโจวฉี
ลมหนาวพัดพาเกล็ดหิมะหมุนวน ราวกับเสียงหอนของสัตว์ป่า กระหน่ำกระทบกระท่อมไม้อย่างรุนแรง
โจวฉีก่อกำแพงดินและหินหุ้มด้านนอกกระท่อมของตัวเองไว้นานแล้ว กองไฟในห้องไม่เคยดับตลอดทั้งคืน
บนภูเขาอากาศหนาวเย็นจนแข็งตัว แม้จะสร้างกระท่อมไม้ขึ้นแล้ว ตอนนี้คนส่วนใหญ่ยังคงลงไปพักใต้ดิน ตอนกลางคืนบนพื้นดินเหลือเพียงสี่คนเฝ้ายาม
ผู้เหนือมนุษย์สองคน นักรบสองคน จำนวนแม้ไม่มากแต่ก็เพียงพอแล้ว ระหว่างนั้นแม่ทัพหม่าใช้ชีวิตอยู่ในอาคารหลักชั้นสองตลอด
“ฟู่—”
โจวฉีค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นยาวออกมา ถอนตัวจากสมาธิภาวนาระดับลึก