เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 51 ถึงฐานบัญชาการ
ค่ายพักแรมถูกกวาดกลืนด้วยพลังการเคลื่อนไหวอันเร่งด่วนและเต็มไปด้วยความเศร้าสลดในทันที
ผู้บาดเจ็บที่ครางด้วยความเจ็บปวดถูกหามขึ้นรถที่ยังขับเคลื่อนได้อย่างรวดเร็ว ส่วนเสบียงที่กระจัดกระจายถูกยัดเยียดใส่ท้ายรถอย่างลวก ๆ
ในอากาศปะปนกลิ่นดินปืน กลิ่นคาวเลือด กลิ่นสาบของอสูรค้างคาว และเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของผู้คน
“เร็วเข้า! ใครที่ขยับได้ก็ขึ้นรถ! ช่วยเหลือกันหน่อย!” หลัวปินโบกมือ สั่งให้คนนำผู้บาดเจ็บสาหัสหลายคนไปจัดวางไว้ที่เบาะหลังและพื้นรถของรถตู้บรรทุกสินค้า
แขนขวาที่บวมเป่งของหู่จื่อตอนนี้ก็ดูหมองลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อสั่นระริก เห็นได้ชัดว่าการปะทะกับค้างคาวยักษ์ติด ๆ กันเมื่อครู่ทำให้สิ้นเปลืองพลังไปมหาศาล
หูซิ่วเหมยน้ำตายังไม่แห้ง มือสั่นเทาตรวจแผลที่พันด้วยผ้าพันแผลหนา ๆ บนอกและท้องของสามีซ้ำแล้วซ้ำเล่า