กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 บางทีผมอาจจะยังโตอยู่?
บนรถบัส ลู่หมิงเอ่ยอย่างสงสัย “เถี่ยจวิน เมื่อกี้คนนั้นดูเหมือนโจวฉีนะ”
“โจวฉี?” หวังเถี่ยจวินสูบบุหรี่อย่างสบายอารมณ์ “หมายถึงคนที่ถือปืนคนนั้นน่ะหรือ ก็ไม่ได้ตามขึ้นมาไม่ใช่หรือ ส่วนมากคงตายแล้ว”
“ตามที่ซูหลี่กับพวกเล่า ถ้าไม่ได้ขึ้นมาก็แทบอยู่ไม่ได้”
ลู่หมิงพยักหน้า “น่าจะผมน่าจะดูผิด แต่ผู้หญิงคนนั้นผมดูไม่ผิดแน่”
“ฟู่—”
สีหน้าหวังเถี่ยจวินเคร่งขึ้นทันที พ่นควันบุหรี่ที่สูดเข้าปอดออกมา “นั่นไม่ใช่คนดีๆ หรอก เราถอยให้ห่างไว้ดีกว่า”
“ดีนะที่ในขบวนรถมีปืนอยู่ไม่น้อย ไม่อย่างนั้นจริงๆ ก็ไม่กล้าเดินด้วยกัน”
ถังเหยาสองมือกำพวงมาลัยแน่น จดจ่อกับการบังคับรถ หลบหลุมลึกและก้อนหินที่กลิ้งลงมาบนถนนซึ่งปรากฏเป็นระยะ