กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 อย่าขยับ
โจวฉีค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตาคมกล้าเปล่งประกายวาบหนึ่งแล้วหายไป ภายในร่างเต็มเปี่ยมด้วยความรู้สึกถึงพลังอันมีชีวิตชีวา บาดแผลตามร่างกายไม่มีความเจ็บปวดเป็นเครื่องพันธนาการอีกต่อไป ทุกครั้งที่หายใจได้อย่างราบรื่นราวกับได้เกิดใหม่
สายตาของเขาตกลงบนร่างของหญิงสาวที่อยู่ข้างกาย ถังเหยาห์เพิ่งจะทำอะไรลงไปนั้นเขารับรู้ได้ชัดเจน ในใจยังรู้สึกชื่นชมอยู่ไม่น้อย
หญิงสาวหันหลังให้เขานอนตะแคง ผ้าห่มบางเผยให้เห็นเส้นโค้งขึ้นลงได้รูป ผ้าห่มผืนหนึ่งวางอยู่ที่ปลายเตาเห็นได้ชัดว่าเตรียมไว้ให้โจวฉี
แสงเทียนลุ่ม ๆ ดอน ๆ วาดเส้นสายอ่อนนุ่มของไหล่และซอกคอของนาง ตามจังหวะหายใจ เส้นสายนั้นขึ้นลงอย่างเงียบงันราวกับคลื่นทะเลอันสงบ