เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 239 วินาทีนี้ ช่างเป็นภาพอันงดงามราวกับในซีรีส์!
เสียงแสบแก้วหูของสลิงเหล็กที่แบกรับน้ำหนักและความฝันขาดสะบั้นลง เปรียบดั่งรอยยิ้มแสยะของเทพมรณะที่ฉีกกระชากเสียงดนตรีและเสียงโห่ร้องกึกก้องจนขาดวิ่น
เชียนซื่อเหม่ยรู้สึกเพียงใต้เท้าว่างเปล่า ความรู้สึกไร้น้ำหนักมหาศาลเข้าครอบงำประสาทสัมผัสทั้งหมดของเธอในทันที!
โลกหมุนเคว้งคว้างในสายตาเธอ ใบหน้าตื่นตระหนกนับไม่ถ้วนใต้เวทีและแสงไฟระยิบระยับกลายเป็นแถบสีพร่ามัวที่พุ่งประชิดเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
ความหวาดกลัวขั้นสุดบีบรัดลำคอของเธอไว้ แม้แต่เสียงกรีดร้องก็ยังแตกพร่า!
เวลาคล้ายถูกยืดออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุด และคล้ายผ่านไปเพียงชั่วพริบตาเดียว
ระลอกเสียงอุทานด้วยความตกใจของผู้ชมหลายหมื่นคนใต้เวทีเพิ่งจะดังขึ้น——
ภายในห้องพักรอขึ้นเวทีหลังเวที สีหน้าตื่นตระหนกสิ้นหวังของทุกคนเพิ่งจะแข็งค้าง——
เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและลำพองใจของคามิยามะ ริวอิจิเพิ่งจะก้องกังวานออกไป——
ร่างสายหนึ่ง!