เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 226 อย่าตี พวกเราเป็นพวกเดียวกัน!
“พรวด——!!!”
สิ้นเสียงของผู้คุ้มกันที่ปลายสาย โคล่าในปากของซากุระก็พวยพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ สาดกระจายใส่พรมและซองมันฝรั่งทอดของเธออย่างไม่เหลือหลอ
เธอสำลักจนไอโขลก ๆ น้ำตาเล็ดพลางตบอกตัวเองแล้วตะโกนใส่โทรศัพท์ “แค่ก ๆ ๆ... อะ... อะไรนะ?! ต่อคิว?! รับมือไม่ไหว?! แค่ก ๆ ๆ... พวกเธอ... พวกเธอคิดว่าฉันอยากจะเข้าไปอยู่ในฮาเร็มของเฉินลู่อันหรือไง?! ฝันหวานไปเถอะ!”
กั่วเสี่ยวไป๋กับถังโหรวสะดุ้งตกใจกับปฏิกิริยารุนแรงของเธอ ทั้งสองมองหน้ากัน สื่อสายตากันว่า เกิดอะไรขึ้นอีก? โทรศัพท์จากใคร? แล้วจะไปเข้าฮาเร็มของใคร?
ซากุระพยายามปรับลมหายใจจนเริ่มเข้าที่ เธอมองดูความเละเทะบนพรมและซองมันฝรั่งทอดที่เปียกโชก ความเดือดดาลไร้ที่มาก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที