ตอนที่ 182 สองมงคลประจวบเหมาะ!

ตอนที่ 182 สองมงคลประจวบเหมาะ!

สีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มของเติ้งจื่ออี๋ ประกอบกับคำพูดที่เอ่ยออกมาอย่างกะทันหันนั้น

ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินลู่อันในยามนี้แข็งค้างไปโดยพลัน!

ชั่วขณะนี้

เม็ดเหงื่อเย็นผุดซึมไหลลงมาทางท้ายทอยอย่างฉับพลัน

คงไม่... แม่นขนาดนี้หรอกมั้ง!?

กั่วเสี่ยวไป๋ที่อยู่ห่างออกไปกำหมัดแน่นเล็กน้อย บนใบหน้าแฝงความลังเลอยู่หลายส่วน แต่ก็ยังคงเบนสายตาไปจับจ้องที่ร่างของเติ้งจื่ออี๋ก่อน

เวลานี้ทุกคนในที่เกิดเหตุมีทั้งคนที่รอดูเรื่องสนุก และคนที่แอบทอดถอนใจเสียดายอยู่เงียบ ๆ

ส่วนตู้หลิงหลิงที่อยู่ไกลออกไปเบิกตากว้าง จ้องมองไปข้างหน้า ตกอยู่ในสภาวะนิ่งค้างไร้การตอบสนองไปชั่วครู่

“อันอัน คำที่นายเพิ่งพูดไปเมื่อกี้นี้ นับไหม” เติ้งจื่ออี๋ลุกขึ้น ยื่นมือไปแตะไหล่ของเฉินลู่อัน ขาขวาที่หุ้มด้วยถุงน่องดำทาบหัวเข่าลงข้างกายเขา โน้มตัวมองเขาจากที่สูงพลางเอ่ยถามเสียงเบา