กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 147 สุดท้ายก็ยังต้องให้ฉันมาตามล้างตามเช็ด!
สถานการณ์ตรงหน้าทำให้เฉินลู่อันรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
ผู้หญิงพวกนี้ดื่มกันไปมากเท่าไหร่กันเนี่ย
เมาแอ๋กันหมดทุกคนเลยเนี่ยนะ
เมาจริงหรือเปล่า
เฉินลู่อันวางหวังชิงหว่านลงบนโซฟาด้วยความสงสัย จากนั้นก็เดินมาย่อตัวลงตรงหน้ากลุ่มคน แล้วตรวจดูอาการของพวกเธอทีละคน
เขาพบว่าส่วนใหญ่ล้วนหน้าแดงก่ำอยู่ในสภาพหมดสติ กลิ่นสุราบนตัวแรงมากจริง ๆ อีกทั้งแทบไม่มีสติหลงเหลืออยู่แล้ว
ตอนที่เดินผ่านซูซูกิ เรียวโกะ เขายังพบว่าฝ่ามือของยายเด็กคนนี้มีบาดแผลและกำลังมีเลือดซึมออกมา
สภาพนี้ยังจะดื่มอีกเหรอ ไปทำอีท่าไหนมาเนี่ย
เฉินลู่อันรีบตรงไปยังโต๊ะน้ำชาเพื่อรื้อค้นสิ่งของ หาชุดปฐมพยาบาลออกมา แล้วใช้ผ้าก๊อซกับแอลกอฮอล์ทำความสะอาดบาดแผลแบบง่าย ๆ พร้อมทั้งพันแผลให้เรียบร้อย