ตอนที่ 126 แค่ลงมือเพียงนิด ก็บรรลุถึงระดับที่บางคนทั้งชีวิตยังเอื้อมไม่ถึง!

ตอนที่ 126 แค่ลงมือเพียงนิด ก็บรรลุถึงระดับที่บางคนทั้งชีวิตยังเอื้อมไม่ถึง!

“จี้เฉินอวี๋ ฉวยโอกาสตอนฉันเป็นลมมาทำมารยาริษยาแถวนี้ เธอเห็นฉันเป็นเจ้าทุกข์หรือไง ยังมียางอายอยู่ไหม!?”

เติ้งจื่ออี๋ลุกขึ้นนั่งบนเตียง ดวงตาเย็นชาจ้องเขม็งไปยังจี้เฉินอวี๋ตรงหน้าพลางตวาดเสียงต่ำ

เฉินลู่อันได้ยินเข้าก็ชะงักไป อดเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจไม่ได้

เจ้าทุกข์?

อะไรเละเทะไปหมด ปกติเติ้งจื่ออี๋มัวแต่ดูอะไรอยู่กันแน่

จี้เฉินอวี๋ได้ยินก็เม้มปากแอบหัวเราะก่อน จากนั้นจึงลุกขึ้นถามด้วยความสงสัย “อ้าว ประธานเติ้ง คุณไม่ได้เป็นลมเหรอ ฉันยังนึกว่าคุณเป็นลมไปแล้วเสียอีก!”