เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 103 ผู้เปี่ยมรักอันดับหนึ่งแห่งเมืองจักรพรรดิ!
“คิดไม่ถึงเลยว่าเพลงนี้ของเสี่ยวอันจะยอดเยี่ยมขนาดนี้ ชวนให้ฉันนึกถึงเรื่องราวที่เคยพานพบในวัยหนุ่มจริง ๆ ทั้งงดงามและชวนให้เสียดายเหลือเกิน... เฮ้อ!” นายกเทศมนตรีหวังสดับฟังเสียงบรรเลงข้างหูพลางถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ แล้วจึงหันไปมองหวังชิงหว่านที่อยู่ข้างกาย
ทว่ากลับพบว่า
เด็กสาวคนนี้กำลังแอบปาดน้ำตาอยู่อย่างเงียบ ๆ ในเวลานี้
“หว่านหว่าน เธอเป็นอะไรไป”
หวังชิงหว่านได้ยินเสียงก็ดึงสติกลับมา รีบยกมือขึ้นปาดน้ำตาทันที พลางส่ายหน้ายิ้มตอบ “อ๊ะ หนูไม่เป็นไรพ่อ... หนูก็แค่... อารมณ์มันพาไปน่ะ!”
เธอสะอื้นขึ้นมาคำหนึ่ง ก่อนจะฝืนปั้นรอยยิ้มเอ่ยขึ้น
ตอนที่มายังสถานที่นี้ เธอคิดไม่ถึงอย่างแน่นอนว่าเฉินลู่อันจะร้องเพลงนี้ในวันนี้
บทเพลงนี้ ช่างคล้ายกำลังขับขานถึงความรัก และคล้ายกำลังขับขานถึงการเลิกรา!