กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 80 ชีวิตดั่งละคร ขึ้นอยู่กับการแสดงล้วน ๆ!
“แก... แกกล้าดียังไงมาตีฉัน!?”
เซวียช่านที่อยู่บนพื้นโมโหจนแทบบ้า
เอามือกุมหน้าผากที่มีเลือดไหล ชี้หน้าเฉินลู่อันพลางกัดฟันก่นด่าด้วยความเคียดแค้น
เขาคิดไม่ถึงว่าไอ้ตัวกระจอกที่เคยถูกตัวเองเหยียบย่ำสมัยเรียน วันนี้กลับกล้าลงไม้ลงมือกับตน!
“ถ้าตอนนั้นไม่ติดเรื่องเรียน ขวดนี้คงฟาดลงบนหัวแกไปนานแล้ว! แกคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันเป็นคนยอมคนง่ายขนาดนั้น? ไม่พอใจแกก็ลองดูอีกรอบสิ ฉันจะทำให้แกรู้ว่าฝันร้ายตามหลอกหลอนมันเป็นยังไง!” เมื่อเผชิญหน้ากับเซวียช่านที่กำลังเดือดดาลอยู่บนพื้น เฉินลู่อันจึงแค่นเสียงเย็นชาพลางกล่าวออกมา
ที่แท้พวกเขาก็เคยมีอดีตแบบนี้ด้วย?
หวังชิงหว่านมองภาพตรงหน้าด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง ทว่าเธอก็พอจะฟังเข้าใจถึงความแค้นของทั้งคู่แล้ว
ดูท่าคงเป็นหมอนี่ที่เคยรังแกเขาตอนเรียน ฮันนี่เลยต้องกล้ำกลืนฝืนทนเพราะเรื่องการเรียน พอมาเจอกันอีกครั้งวันนี้ หมอนี่ยังคงวางท่าหยิ่งยโสโอหังอวดดีเหมือนเดิม แต่คราวนี้เมื่อไม่มีสิ่งใดมาข่มขู่ได้อีก ฮันนี่ก็ไม่ยอมตามใจมันอย่างเห็นได้ชัด