ตอนที่ 74 ไม่รู้ว่านายจะช่วยร้องให้ฟังสักท่อนได้ไหม

ตอนที่ 74 ไม่รู้ว่านายจะช่วยร้องให้ฟังสักท่อนได้ไหม?

“ชิ ขี้งกจัง~”

ฟู่เสี่ยวหนานที่ถูกดึงแขนไว้ทำปากยื่นบ่นอุบอิบเสียงเบา

เติ้งจื่ออี๋ไม่สนใจเธอ แต่หันไปมองเฉินลู่อัน กำลังจะเอ่ยปากด้วยท่าทีเย็นชาตามปกติ พลันนึกถึงคำพูดที่เลขานุการหลินสอนไว้ก่อนหน้านี้ได้ จากนั้นจึงเม้มปาก ลดน้ำเสียงลงแล้วเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ทำไมถึงมาสายขนาดนี้ล่ะ”

สิ้นเสียงคำพูดนี้

ทั้งฟู่เสี่ยวหนานและผู้จัดการศิลปินที่มีสีหน้าต่างกันไปในตอนแรกต่างก็ชะงักงัน

บนใบหน้าของทั้งสองคนเผยสีหน้าราวกับเห็นผีออกมาพร้อมกัน

“ประโยคเมื่อกี้นี้ประธานเติ้งเป็นคนพูดเหรอ”

“ดูเหมือนจะใช่.......”

“เธอเคยเห็นประธานเติ้งอ่อนโยนขนาดนี้มาก่อนไหม”