กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 36 ของพวกนี้ในวันนี้ ลุงจางเก็บไว้เป็นสมบัติตกทอดได้จริง ๆ!
“วีรชนเฉิน ที่วันนี้บุ่มบ่ามมาเยือน ส่วนใหญ่ก็เพราะ........”
“เอ่อ นายกเทศมนตรี คุณจะเรียกผมว่าเสี่ยวเฉินก็ได้ หรือเสี่ยวอันก็ได้ ไม่ต้องเรียกอะไรกันว่าวีรชนเฉินหรอก ฟังดูแปลกพิลึกชอบกล”
ปกติในวันธรรมดาถูกคนอื่นเรียกจนชิน พอจู่ ๆ มีคนโพล่งคำว่า “วีรชนเฉิน” ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ก็ฟังดูแปลกอยู่บ้าง
ยิ่งไปกว่านั้นด้วยอายุของนายกเทศมนตรีหวัง ก็นับว่าเป็นผู้อาวุโส การเรียกเสี่ยวเฉินหรือเสี่ยวอันอะไรกันทำนองนั้นก็สมเหตุสมผลดี
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ นายกเทศมนตรีหวังก็ยิ้มออกมาทันที การไม่เอาผลงานและชื่อเสียงลาภยศมาแขวนไว้ที่ปาก ช่างตัดกับโจวเหยียนก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง! เป็นเด็กหนุ่มที่ไม่เลวเลยจริง ๆ!