กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 29 ผมเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบากในช่องว่างของสนามรบคนรัก!
“เขาคือ...” เติ้งจื่ออี๋กำลังจะเอ่ยปาก จู่ ๆ ก็สังเกตเห็นว่าเฉินลู่อันกำลังใช้ก้ามปูวาดวงกลมในจาน ปลายแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เดิมทีเรียบกริบเปื้อนมันปูสีเหลืองอยู่สองสามจุด ดูเหมือนแมวส้มที่แอบขโมยกินแล้วถูกจับได้ไม่มีผิด
จี้เฉินอวี๋พลันยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ “ตายจริง ฉันนึกออกแล้ว นี่ไม่ใช่วีรชนที่ช่วยเหลือผู้อื่นอย่างกล้าหาญซึ่งโด่งดังบนอินเทอร์เน็ตช่วงนี้หรอกหรือ” เธอดึงเก้าอี้ออกมานั่ง รอยผ่าของชุดกี่เพ้าเผยให้เห็นหัวเข่าที่ห่อหุ้มด้วยถุงน่องดำอยู่รำไร “วันนี้ลูกสาวฉันยังบอกเลยว่า ที่โรงเรียนมีการจัดให้ดูวิดีโอช่วยคนของคุณด้วย”
เฉินลู่อันได้ยินเข้าก็เหงื่อตกไปชั่วขณะ
เขาหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ เห็นเพียงจี้เฉินอวี๋กำลังเท้าคางส่งยิ้มด้วยใบหน้าขาวผ่อง แอบส่งยิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนแผนการสำเร็จมาให้ตน
ทั้งหมดนี้เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าเธอจงใจ
วันนี้ตนปฏิเสธไม่ไปดื่มซุปที่บ้านเธอ แต่กลับถูกเธอจับได้ว่าตนกำลังกินข้าวอยู่กับเติ้งจื่ออี๋ เธอไม่โกรธสิแปลก