กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 27 หากทรานส์ฟอร์เมอร์เหงาจะเรียกรถรับจ้างผ่านแอปไหม
หลังจากกลับมาถึงวิลลา
เฉินลู่อันที่เพิ่งเอนตัวลงนอนก็รู้สึกว่าโทรศัพท์ในอกเสื้อเริ่มสั่นขึ้นมา
หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่าเป็นวิดีโอคอลที่เหล่าจางโทรมา
“ฮัลโหล!”
“ไอ้เวรเอ๊ย เจ้าซีไจ๋ แกยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า ทำไมไม่โทรบอกพ่อคนนี้สักคำ ถ้าโทรศัพท์เครื่องนั้นไม่ใช้ก็บริจาคให้สภากาชาดไปซะเลยสิ!”
ทันทีที่รับสาย อีกฝ่ายก็ส่งเสียงทักทายด้วยสำเนียงกวางตุ้งดังลั่นมาตามสาย
ในหน้าจอ เหล่าจางที่ตาขวาบวมช้ำจนเขียวคล้ำกำลังเชิดรูจมูก ตะโกนใส่เฉินลู่อัน
เสียงที่ดังข้างหูทำให้เฉินลู่อันต้องหรี่ตาแล้วยื่นโทรศัพท์ออกไปห่างขึ้นเล็กน้อยตามสัญชาตญาณ ก่อนจะเอ่ยอย่างจนใจ “ก็ไม่มีเวลาเลยนี่นา”
“ไม่มีเวลาเรอะ ไม่มีเวลาก็ไปร้านเน็ตสิ แบบนั้นนอกจากจะซื้อเวลาได้แล้ว ยังปรับเวลาได้ด้วย!” เหล่าจางพูดอย่างเคือง ๆ