กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 6 เกิดเป็นคนอย่าเป็นชายสารเลว! เป็นชายสารเลว ตายไว!
นี่... ฮ่า!...
ทำไมร่างกายของฉันถึงได้หนักขนาดนี้กันนะ
ทำไมถึงขยับไม่ได้เลยล่ะ
มันเกิดอะไรขึ้น
ท่ามกลางความสะลึมสะลือ เฉินลู่อันรู้สึกว่าจิตสำนึกของตัวเองค่อย ๆ ฟื้นคืนกลับมา แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด สายตาของเขากลับมืดสนิทไปหมด เขารู้สึกราวกับตนเองกำลังนอนอยู่ที่ไหนสักแห่ง ทว่ากลับมีความรู้สึกเหมือนถูกผีอำ ไม่สามารถลุกขึ้นนั่งหรือลืมตาได้เลยแม้แต่น้อย ทำได้เพียงแว่วเสียงเหล่านั้นข้างหูอย่างเลือนราง...
“ฉันจะฟันเฉินลู่อันไอ้สารเลวนี่ให้ตาย!”
“ฉันไม่ใช่ผู้เยาว์นะ ปีที่แล้วฉันก็บรรลุนิติภาวะแล้ว อีกเดี๋ยวฉันก็จะอายุ 19 แล้วด้วย”
เสียงเหล่านั้นทยอยดังเข้าหูทีละเสียง ทำให้เฉินลู่อันอดที่จะสะดุ้งไม่ได้!
เวรเอ๊ย! นี่มันไม่ใช่เสียงของกั่วเสี่ยวไป๋หรอกเหรอ