กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
ตอนที่ 2 กำลังซึ้งอยู่แท้ ๆ! ไฉนโทนเรื่องพลิกฉับพลันขึ้นมาได้เนี่ย!!
หลังวางสาย กั่วเสี่ยวไป๋หันกลับไปตามสัญชาตญาณ มองหลินวานวานที่อยู่ข้างกายแวบหนึ่ง พอดีกับจังหวะนั้นที่หลินวานวานก็หันกลับมามองเธอเช่นกัน
ยามที่สายตาของทั้งสองสบประสาน ก็โพล่งคำถามออกมาพร้อมเพรียงกัน
“เมื่อกี้เธอเห็นอะไรน่ะ”
“เมื่อกี้เธอได้ยินอะไรมา”
“โรงพยาบาลบอกฉันว่าเฉินลู่อันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์!”
“เพื่อนที่เป็นตำรวจจราจรบอกฉันว่าแฟนเก่าเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์........”
“........”
หลังจากต่างฝ่ายต่างพูดจบ ทั้งสองคนก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันไร้ที่สิ้นสุด
เมื่อเห็นสีหน้าของกั่วเสี่ยวไป๋หม่นหมองลง หลินวานวานก็มีสีหน้าซับซ้อน จากนั้นพลันนึกถึงสภาพจะเป็นจะตายของกั่วเสี่ยวไป๋ก่อนหน้านี้ ในใจจึงอดไม่ได้ที่จะเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา จากนั้นจึงยื่นมืออันสั่นเทาออกไปหมายจะตบบ่าปลอบโยน ทว่าก็ชะงักหดกลับมาโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งผ่านไปครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก ได้ยินว่ากำลังผ่าตัดฉุกเฉินอยู่ เป็นโรงพยาบาลประชาชนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจักรพรรดิ น่าจะไม่มีปัญหาใหญ่อะไร เธออย่ากังวลมากเกินไปเลย........”