กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 คดีสะเทือนขวัญในห้องปิดตาย—ดำดิ่งสู่ปริศนา
เพื่อค้นหาคำตอบ หลินเฟิงตัดสินใจสอบถามพ่อบ้านอีกครั้ง เขาพบพ่อบ้านอยู่ในห้องรับแขก ตอนนี้อีกฝ่ายมีสีหน้าอิดโรย แววตาว่างเปล่า ราวกับแก่ลงสิบปีในชั่วข้ามคืน ร่องรอยของกาลเวลาดูเหมือนจะถาโถมลงบนบ่าของเขาทั้งหมดในคราวเดียว
“คุณตาไม่เป็นไรใช่ไหม” หลินเฟิงถามด้วยความห่วงใย น้ำเสียงแฝงความอบอุ่นราวกับแสงแดดอ่อน ๆ ในฤดูหนาว
พ่อบ้านค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นหลินเฟิง ก็ฝืนยิ้มออกมาได้เล็กน้อย ราวกับดอกไม้โรยราที่พยายามผลิบาน “คุณตำรวจ ผมไม่เป็นไร แค่รู้สึกแย่ในใจ นายท่านดีกับผมมาก ผมคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้”