กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 คดีเก่าถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง—โศกนาฏกรรมเมื่อสิบปีก่อน
แสงอรุณบางเบาราวผืนแพร ค่อย ๆ เล็ดลอดเข้ามาตามช่องว่างระหว่างตึกสูงในเมืองอย่างอ่อนโยนและเหนียมอาย หมอกครึ้มสีเทาตะกั่วหนาหนักราวกับข้นแน่น ปกคลุมท้องฟ้าอย่างดื้อรั้น ราวกับจะกลืนแสงริบหรี่ยามรุ่งสางให้สิ้น แสงอรุณที่ฝ่าหมอกมาได้อย่างยากลำบากฉาบตึกสูงระฟ้าทุกหลังด้วยแสงมัวสลัวเจือความหม่นเศร้า ราวกับคลุมอสูรเหล็กเหล่านี้ไว้ด้วยม่านลึกลับ