กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DDDELIWA
ตอนที่ 9 ขึ้นลงได้ หน้าหลังได้...
ขึ้นชื่อว่ายา ย่อมมีพิษอยู่สามส่วน
เมื่อครู่ฉินฉางเยี่ยกินกล้วยไม้เร้นลับสด ๆ ไปเกือบครึ่งต้น ฤทธิ์ยาถูกย่อยสลายไปแล้ว แต่พิษยังคงสะสมอยู่ในร่างกาย ไม่ได้ถูกขับออกมา
ดังนั้น ตอนนี้ฉินฉางเยี่ยจึงมีเพลิงโทสะพลุ่งพล่านยิ่งนัก!
ไป๋ฉาชะงักงันอีกครั้ง นางไม่เข้าใจว่าเวลาที่ฉินฉางเยี่ยพูดคุยเรื่องเครื่องดนตรี เหตุใดจึงต้องให้นางคุกเข่าลง และยังเข้ามาใกล้นางถึงเพียงนี้
ทว่าไม่นานนางก็เข้าใจ ตนเองกับฉินฉางเยี่ยพูดกันคนละเรื่องโดยสิ้นเชิง ขลุ่ยเซียวในปากของฉินฉางเยี่ยกับขลุ่ยเซียวที่นางคิด ไม่ใช่ขลุ่ยเซียวเดียวกันเลยแม้แต่น้อย...
นางอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
ฉินฉางเยี่ยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวตามน้ำ
“อู้อี้...”
หนึ่งชั่วยามต่อมา