เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 หวนคืนเมืองราชา สุราเลิศรสพระราชทาน
“กล่าวจบแล้วหรือไม่?”
ฉินฉางเย่นำปลายกระบี่หมึกจ่อไว้ที่กลางอกของบรรพชนแสงสว่าง “กล่าวจบแล้ว ก็จงตายเสียเถิด!”
หากบรรพชนแสงสว่างมิได้เอ่ยถึงศาลากระบี่แสงสว่างที่อยู่เบื้องหลัง บางทียังอาจพอมีทางรอดอยู่บ้าง
ทว่ายามนี้เขาเอ่ยปากออกมาแล้ว ย่อมลิขิตไว้ว่าต้องตายสถานเดียว!
ฉึก!
พร้อมกับเสียงอันน่าขนพองสยองเกล้าสายหนึ่ง กระบี่หมึกก็แทงทะลุกลางอกของบรรพชนแสงสว่าง
ฉินฉางเย่พลันพบด้วยความประหลาดใจว่า ภายในอกของเขาหาได้มีหัวใจไม่
“ไม่ถูกต้อง ร่างกายที่มีตบะบรรลุถึงระดับราชายุทธ์ห้าชั้นฟ้าระยะสูงสุดร่างนี้ แท้จริงแล้วยังมิใช่ร่างแท้จริงของบรรพชนแสงสว่าง เป็นเพียงร่างแยกที่เขาหลอมสร้างขึ้นมาเท่านั้น!”
หลังตรวจสอบดูอยู่ครู่หนึ่ง ฉินฉางเย่ก็สรุปผลออกมาได้