กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 จักรพรรดิคนเถื่อน กล้าสู้สักคราหรือไม่?
แสงกระบี่ดุจตะวันเจิดจ้าหยุดร่วงหล่นลง ทว่าเข็มเงินยังคงปักคาอยู่บนจุดชีพจรของเขา
เขาเจ็บปวดจนใบหน้าบิดเบี้ยว รีบเอ่ยต่อว่า “วันนั้นที่หุบเขาหินดำ บิดาของเจ้าพร้อมด้วยกองทัพพิทักษ์อุดร 300,000 นายต่างต้องพิษกันหมด ทว่าเจตจำนงของเขากลับแกร่งกล้าเกินไปนัก ถึงกับไม่เสียดายที่จะสะบั้นเส้นลมปราณเจ็ดสายหกแขนง ฝืนชักดาบศึกข้างเอวออกมา สังหารทหารตระกูลเถี่ยของข้าไปรวดเดียวหลายร้อยคน จึงจะถึงคราวอับจนหนทางโดยแท้และทรุดลงกับพื้น ทว่า…”