เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ค่ายใหญ่แคว้นคนเถื่อนยามอาจมโบยบินเกลื่อนฟ้า...
เถี่ยโม่เซียงกลับแสร้งกล่าวอย่างถ่อมตนว่า “โม่เซียงเพียงปรารถนาจะช่วยแบ่งเบาความกังวลให้ท่านพ่อ มิบังอาจหวังความดีความชอบอันใด”
ระหว่างที่สนทนากันอยู่นั้น รถม้าของโจวปิงชิงก็เคลื่อนมาถึงเบื้องหน้า นางจึงรีบก้าวออกไปต้อนรับ ถึงเวลาแล้วที่จะเปิดเผยความจริงให้สตรีน้อยผู้คลั่งไคล้ที่หลอกล่อได้ง่ายที่สุดผู้นี้ได้รับรู้เสียที
“องค์หญิงแห่งต้าโจวนำหินวิญญาณหลายล้านก้อนมาขอพึ่งพิง เดิมทีควรนับเป็นเรื่องมงคลอันยิ่งใหญ่ ทว่าเหตุใดเปลือกตาขวาของข้าจึงกระตุกขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้อีกเล่า”
เป็นโจวเทียนซื่อที่รู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่ามีบางสิ่งไม่ชอบมาพากล
เขาอดหวนนึกถึงคราวที่ยังอยู่ต้าโจวมิได้ ในคืนเดือนมืดลมแรงที่เขาเตรียมประลองชี้ขาดกับฉินฉางเย่นั้น เปลือกตาขวาของเขาก็กระตุกขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุเช่นเดียวกัน
เป็นเพราะตนเองคิดมากไปเองหรือไม่?
หรือกำลังจะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกันแน่?