เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DDDELIWA
ตอนที่ 97 ขอแก้ไขสักหน่อย ข้าจงใจ!
ในใจของคนทั้งสองพลุ่งพล่านไปด้วยความคิดเดียวกันว่า ฟ้าดินกว้างใหญ่เพียงใด ก็หาสำคัญเท่าการสังหารฉินฉางเย่ให้ได้ก่อนไม่
ฉินฉางเย่ไม่กล่าวคำไร้สาระกับพวกเขาให้มากความ เขาสำแดงพลังวิญญาณออกมาโดยพลัน ก่อนซัดฝ่ามือทั้งสองเข้ากลางอกของคนทั้งคู่คนละฝ่ามือ
อย่าว่าแต่คนทั้งสองมิได้สำแดงพลังวิญญาณออกมาแม้แต่น้อยเลย ต่อให้พวกเขาทุ่มพลังวิญญาณออกมาสุดกำลัง ก็ย่อมมิใช่คู่มือของฉินฉางเย่เป็นอันขาด
ยามนี้ทั้งคู่จึงปลิวกระเด็นออกไปทันควัน ซี่โครงหักสะบั้นไปกี่ซี่สุดจะนับได้ ก่อนร่วงลงไปนอนหมดสภาพอยู่บนพื้น ไร้แม้แต่เรี่ยวแรงจะตะเกียกตะกายลุกขึ้น
คนทั้งสองก่นด่าฉินฉางเย่ด้วยความเกรี้ยวกราดว่าไร้คุณธรรมแห่งชาวยุทธ์ เลวทรามยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน ถึงกับกล้าใช้พลังวิญญาณ
ในชั่วขณะเดียวกันนั้นเอง ลึกเข้าไปภายในถ้ำ เสียงกรนที่ดังกึกก้องประดุจเสียงอัสนีคำรามพลันหยุดชะงักลง
ทั่วทั้งหุบเขาอสูรสวรรค์พลันจมดิ่งสู่ความเงียบสงัดดุจความตาย
ถัดมาในทันใด แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจนแทบหายใจไม่ออกสายหนึ่งก็ปะทุขึ้นจากส่วนลึกของถ้ำเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ซัดเศษหินบริเวณปากถ้ำให้ปลิวกระเด็นหายไปจนสิ้น
ดวงตาคู่หนึ่งที่แดงฉานดุจโลหิตค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้นท่ามกลางความมืดมิด