กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 อานุภาพของฝ่ามือเดียว
ห้องที่เมื่อครู่ยังอึกทึกและแออัด ในชั่วพริบตาเหลือเพียงเสียงร้องโหยหวนและเสียงคราง
คนกว่ายี่สิบคนนอนกลาดเกลื่อนเต็มพื้น ไม่มีใครลุกขึ้นได้แม้แต่คนเดียว
เหยาฮั่นเลี่ยงยืนอยู่หลังโต๊ะที่แตกหัก ตาตั้งปากอ้า ชามในมือหล่น “พั่ก” ลงพื้นแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
สีเลือดบนใบหน้าเขาเจือจางจนหมดสิ้น ริมฝีปากสั่นระริก เขามองลูกน้องที่กลิ้งเกลือกอยู่เต็มพื้น แล้วหันไปมองหลีชิวที่ยังยืนอยู่กับที่ แม้แต่ชายเสื้อก็ไม่ยับสักนิด ความหนาวเย็นสายหนึ่งแล่นจากฝ่าเท้าขึ้นไปจรดกลางกระหม่อม
ที่เล่าลือกันมาเป็นความจริง!
ไอ้หมอนี่ ยังเป็นคนอยู่หรือไง?