เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 ไม่สังหาร ใจก็ไม่โล่ง
สามวันเต็มหลีชิวไม่ออกไปไหน เอาแต่อยู่ในลานหลังบ้านดูแลแปลงผักเขียวไม่กี่แปลงของเขา
เที่ยงวันพระอาทิตย์สูงเด่นกลางฟ้า ทางปากหมู่บ้านมีเสียงเอะอะดังขึ้นมา
ไม่ใช่เสียงคนในหมู่บ้าน ดังอึกทึกและมาพร้อมแรงกดดันที่พุ่งขึ้นฟ้า
ไม่นานก็เห็นหลี่โส่วอี้วิ่งเหยาะ ๆ มาพร้อมเหงื่อท่วมหัว ข้างหลังมีคนกลุ่มหนึ่งตามมาห่าง ๆ อย่างน้อยเจ็ดแปดคน ใส่ชุดทหารสีเขียวล้วน ปลอกแขนแดง ท่าทางเอาเรื่อง
คนนำหน้าเป็นชายหนุ่มผิวหน้าคล้ำ อายุมากกว่าซุนหวยกวงที่มาวันก่อนเล็กน้อย และดูสุขุมกว่า แต่ความร้อนแรงกับความแน่วแน่ในดวงตาไม่น้อยลงเลย
“เสี่ยวชิว! เสี่ยวชิว!” หลี่โส่วอี้ตะโกนแต่ไกล เสียงร้อนรน
หลีชิวในลานหลังวางกระบวยน้ำในมือลง ยืดตัวขึ้น ปัดดินออกจากมือ แล้วเดินเรื่อย ๆ ไปยังประตูลานหน้า