เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 หลังจากผ่านไปหนึ่งร้อยปี โฉมงามกลายเป็นกระดูกขาว
ตอนนี้เป็นเวลาทำงานของพวกพนักงาน ในห้องสมุดจึงไม่มีคนอื่นเลย
หลีชิวนึกขำอยู่ในใจ ยกมือขึ้นเคาะประตู
หม่าเสี่ยวหลิงหันหน้ามามองแวบหนึ่ง ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอคำหนึ่ง แล้วก็ไม่สนใจเขาอีก
อันที่จริงมีใครมาหาที่ไหนกัน ชัดเจนว่าไม่ได้เจอกันนานเกินไป หม่าเสี่ยวหลิงคิดถึงเขาจะแย่อยู่แล้ว
หลีชิวพอเข้าโรงงานมา ก็วิ่งไปชงชาในสำนักงานผู้อำนวยการโรงงานทันที
หม่าเสี่ยวหลิงหน้าบาง ไม่กล้าแสดงออกต่อหน้าพ่อมากเกินไป จึงได้แต่อาศัยความสะดวกในหน้าที่การงาน “หลอก” หลีชิวมาเจอที่ห้องสมุด
ทางด้านนี้หม่าเสี่ยวหลิงประกาศตามสายเสร็จ อุตส่าห์นั่งรอเฉย ๆ อยู่ตั้ง 10 นาที ถึงได้เห็นหลีชิวเดินลงบันไดมาอย่างเอื่อยเฉื่อย จะบอกว่าไม่โกรธก็คงโกหกแล้ว