กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 สุราเลี้ยงส่งหนึ่งมื้อ ความอาลัยจากลาเนิ่นนาน
“ผู้บังคับกองพันจาง คุณลืมไปแล้วหรือว่าอาชีพเก่าของผมคืออะไร”
หลีชิวมองจางหู่ด้วยรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม
จางหู่ยิ้มแห้งอย่างกระอักกระอ่วน “ฉันย่อมรู้อยู่แล้ว แต่... นายต้องฝึกไอ้กระต่ายพวกนี้ จะเอาเวลาที่ไหนเข้าป่าล่าสัตว์กัน”
“วางใจเถอะ ผมล่าสัตว์ใช้เวลาไม่นานหรอก สัปดาห์หนึ่งสละเวลาสักวันสองวันก็พอแล้ว ฮ่า ๆ...” หลีชิวเอ่ยอย่างสงบนิ่ง
“ครูฝึกหลี คุณยังล่าสัตว์เป็นด้วยเหรอ” หลี่อวิ๋นหลงถามด้วยความประหลาดใจ
“ย่อมแน่นอนอยู่แล้ว ผู้บังคับกองพันจางไม่ได้บอกคุณหรือ ครอบครัวผมมาจากตระกูลนายพรานนะ”
“โอกาสสำเร็จสูงไหม ฉันได้ยินมาว่า สัตว์ในภูเขาใหญ่ตอนนี้ฉลาดเป็นกรดทั้งนั้น ล่ายากมาก”