กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 ทำไมคนเราจึงเป็นเหมือนของโบราณไม่ได้
เก้าโมงเช้า โจวซินหัวที่นั่งอยู่ในห้องหนังสือชั้นสองก็ได้ยินเสียงกริ่งหน้าประตูที่เขาเฝ้ารอมานาน
น้าฟางแม่บ้านที่เพิ่งกลับจากตลาดกำลังเด็ดผักล้างผักอยู่ในครัว พอได้ยินเสียงกริ่งก็รีบเดินไปที่ประตูรั้ว ระหว่างเดินก็เอามือเช็ดกับผ้ากันเปื้อนไปด้วย
“มาแล้ว มาแล้ว”
“แกร๊ด~~”
ประตูไม้เปิดออกจากด้านใน เผยให้เห็นสองใบหน้า ใบหนึ่งอ้วนหนา อีกใบหนึ่งเรียวบาง
“น้าฟาง ปรมาจารย์โจวอยู่ไหม” หูเฮยจื่อถามพร้อมรอยยิ้ม
“อยู่ อยู่ข้างใน”
“รบกวนน้าฟางช่วยแจ้งให้หน่อย บอกว่าผมพาหมอเทวะหลีน้อยมาเยี่ยมท่าน”
“หมอเทวะหลีน้อย” น้าฟางชำเลืองมองหลีชิวอย่างสงสัย