กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 แม้เสื้อผ้ามิใช่ผ้าแพรพรรณ แต่กลับคืนสู่บ้านเกิดมิใช่เด็กหนุ่มในวันวานอีกต่อไป
เที่ยงวันที่ 15 มีนาคม หลีชิวกลับมาถึงกระท่อมผุพังของเขา
เมื่อวานนี้นั่งรถประจำทางรอบบ่าย 2 โมง จากตัวเมืองอำเภอกลับมายังคอมมูนประชาชนหย่งหง จนกระทั่ง 5 โมงเย็นถึงได้มาถึง
ทางดินลูกรังระยะทาง 30 กิโลเมตร กระเด้งกระดอนวิ่งอยู่ถึง 3 ชั่วโมงเต็ม
หลังจากมาถึงคอมมูนประชาชนหย่งหง เขาไม่ได้รีบร้อนกลับหมู่บ้าน หากแต่ตรงไปยังหอพักโรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรที่อู๋จั๋วปินจัดเตรียมไว้ให้ ตั้งใจจะค้างสักคืนค่อยเดินทาง
เจ้าหน้าที่เฝ้าประตูหอพักจำเขาได้ รู้ดีว่าเป็น “แขกผู้มีเกียรติ” ที่รองผู้อำนวยการอู๋กำชับไว้ด้วยตัวเอง ท่าทีย่อมดีเลิศไร้ที่ติ