เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 ท่ามกลางไม้ผุพังพลันกำเนิดเมฆเพลิงลุกโชน
ริมทะเลสาบหนองบึง มีป่าต้นเฟิงเซียงอันรกครึ้มอยู่ผืนหนึ่ง
ช่วงต้นเดือนมีนาคม ใบเก่าของต้นเฟิงเซียงยังร่วงโรยไม่หมด ใบใหม่ยังไม่ผลิ ด่างดวงสีแดงหลงเหลือเป็นหย่อม ๆ พอมองดูแล้วยังคงหลงเหลือกลิ่นอายคล้าย “เพลิงผลาญ” อยู่บ้าง
หุบเขาบริเวณใกล้เคียงกับทะเลสาบหนองบึง อยู่ภายใต้สภาพอากาศชื้นแฉะตลอดทั้งปี เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของต้นเฟิงเซียงมากที่สุด
ลำต้นหนาใหญ่มาก มีอยู่หลายสิบต้นที่ใหญ่โตเป็นพิเศษ แทบจะต้องใช้คนสองคนโอบจึงจะมิด
ดินใต้โคนต้นไม้ ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นใบไม้ผุพังหนาทึบ
ยามคนเหยียบย่ำลงไปจะรู้สึกนุ่มยวบ ไร้ซึ่งจุดลงน้ำหนักโดยสิ้นเชิง
เสี่ยวหั่วเหมียวกระโดดก้าวไปข้างหน้าอย่างคล่องแคล่วว่องไวท่ามกลางแมกไม้ต้นเฟิงเซียง