เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 งีบหลับนิดเดียว หมอนก็ส่งมาถึงมือ?
สวีจวินเรียกหลานชายเข้ามาใกล้ ๆ ชี้ไปที่หลีชิว “สัตว์ที่ล่ามาพวกนี้เป็นฝีมือเขาเองทั้งหมดหรือ”
เฉินเซิงโก่วพยักหน้า “ใช่แล้วน้าชายรอง เขาก็คือหลีชิวที่ผมเคยเล่าให้คุณฟังนั่นแหละ ตระเวนล่าสัตว์ในป่าเก่งกาจมาก”
“สหายหลี สวัสดี ผมเป็นน้าชายรองของเฉินเซิงโก่ว ชื่อสวีจวิน” สวีจวินจับมือหลีชิวอย่างสุภาพ “ลำบากคุณแล้ว”
“ขอบคุณเสมียนบัญชีสวีที่เป็นห่วง ผมแค่หาข้าวกินไปวัน ๆ เท่านั้นเอง” หลีชิวกล่าว
สวีจวินหัวเราะเบา ๆ “ถ้าสัตว์ทั้งรถคันนี้เป็นฝีมือคุณจริง ด้วยฝีมือระดับนี้ ก็ไม่ใช่แค่หาข้าวกินไปวัน ๆ ง่าย ๆ แล้วล่ะ”
“ตอนที่หลานชายผมเล่าถึงคุณ ผมยังไม่เชื่อเลย คิดไม่ถึงว่าคุณจะหนุ่มขนาดนี้จริง ๆ!”
พูดได้ครึ่งทาง น้ำเสียงก็เปลี่ยนทิศ หันไปถามหม่าเสี่ยวหลิง